Een boot is nooit af ….

Toen ik de Windpilot (windvaanstuurinrichting) kocht, gaf de leverancier aan dat de spiegel niet verstevigd hoefde te worden. Omdat de spiegel van de Rush echt flinterdun is, heb ik hem toch verstevigd door er (aan de binnenkant) vier grote carbon schijven op te plakken.  Ik was bang dat de vier bevestigingsbouten er anders bij het minste geringste uit zouden worden getrokken.

Nadat ik de Windpilot had gemonteerd bleek dit niet voldoende. De spiegel was zo slap dat deze meebewoog als ik aan de Windpilot trok. Probleem zat hem vooral in de langsrichting. Ik verlangde even terug naar de Fleming windvaanstuurinrichting op een vorige boot. Die had een uitgebreid buizenframe. En als ik me niet vergis was die ook een stuk minder zwaar.

Misschien dat dit “meebewegen” jaren goed gaat maar ik kon er niet mee leven. De spiegel moest dus verder verstijfd worden.

Maar hoe? De spiegel is alleen toegankelijk via twee gaten met een diameter van slechts 15 cm. De verstijving moest dus smal zijn (een groot stuk hechthout krijg je niet door die gaten).

Uiteindelijk maar voor onderstaande oplossing gekozen (de twee dunne witte plaatjes zijn tijdelijk en worden alleen gebruikt om de rib op z’n plek te houden terwijl de epoxy droogt). Ik hoop dat het afdoende is, een lekkere grote plaat was beter geweest …..

 

Andere klusjes waren gelukkig makkelijker:

 

 

 

Antislip op dak buiskap

De buiskap heeft circa 1,5 jaar verschrikkelijk in de weg gelegen. Maar recentelijk had ik de kap voor de laatste keer de trap op gesjouwd. Dacht ik ….

Tot ik me realiseerde dat het dak nog in de antislip moest worden gezet. Een klus die toch makkelijker en sneller op de grond kan worden gedaan. Daar ging ik weer, met één hand aan de trap (het is toch een meter of drie) en één hand aan de kap.

 

De kap (links) als langdurige sta-in-de-weg en opslagplaats:

 

Buiskap en luik ingang

De buiskap is weer de trap op gesjouwd. Dat lukt zonder hulp, de kap is groot maar niet zwaar. Hij past nog steeds prima (al eerder getest) maar ik kwam er deze keer achter dat de stoppers op het kajuitdak aan stuurboord toch niet helemaal open kunnen. Ik had hier serieus over nagedacht maar ze blijken de zijkant van de kap toch net te raken.

Ik wil de buiskap niet meer verplaatsen/aanpassen dus de stoppers moesten er aan geloven: de handles zijn met een haakse slijper ongeveer een centimeter ingekort.

Ik hoop de kap binnenkort echt vast te kunnen lijmen.

 

Het luik van de ingang is ook even gemonteerd. Het ziet er wel leuk uit.

Vloer en raam buiskap

Na lang twijfelen heb ik toch besloten om de originele vloer te vervangen. De vloer zag er, na te zijn geschuurd, op zich nog goed uit. Onder het teakfineer was het hechthout op een aantal plekken echter behoorlijk beschadigd. Het is erg bewerkelijk om die plekken te repareren en daarbij het dunne laagje fineer heel te houden.

De nieuwe vloer wordt ook van hechthout maar zal worden geschilderd.

Verder heb ik het plexiglas raampje van de buiskap op maat gezaagd.